KONU: "ADAM ADAMA YÜK DEĞİL, CAN GÖVDEYE MÜLK DEĞİL"
Ana fikir: Ölümü düşünerek insanlara katlanmak gerekir
ÖRNEK ÇALIŞMA:
"İnsanoğlu, başı sonu sırlarla dolu, göz kamaştırıcı bir evrenin aldanışlar içinde bulunan varlığıdır Dünya zevklerine kapılmaya, kendi öz çıkarları uğruna türlü çılgınlıklar yapmaya niyetlidir; dünya malının heveslisidir Daima rahat ve huzur peşinde koşar Kendi huzurunu ararken başkalarının varlığı birer engel olarak ortaya çıkar Sosyal hayatın olduğu yerde karşılıklı yardımlaşmaların, fedakârlıkların, eziyetlerin olması doğaldır Ama çıkarına düşkün insan, bunu bir türlü kabul etmek istemez Çevrenize şöyle bir kulak kabartırsanız, herkesin birbirinden yakındığını işitirsiniz Gün geçtikçe maddeye doğru yönelen insan, dünyaya gelişimizin gerçek gayesinin insanları sevme, iyilik ve yardım etme olduğunu bilmezlikten gelir Hatta, dünya nimetleri onun gözünü öyle kamaştırır ki, bunun dışında kalan şeyler üzerinde düşünmeye bile yanaşmaz Zevklerin ortasında insan, kendisini ölümsüz bir varlık olarak görür veya böyle bir aldanışa kapılmayı hissiyatına daha uygun bulur Kendini, kendi dünyasının biricik hâkimi sanır Oysa, insanlara biraz düşünce ve alçak gönüllülük gerekir Şu pırıl pırıl parlayan evren ruhumuzun fazilet ışıklarını söndürmemeli, hatta daha da nurlandırmalı Yaşayışımızın tanrısal sırrı unutulmamalı Bize bir nimet olarak verilen hayatın temel amacı gözden kaçırılmamalı Bir gün öleceğimizi düşünerek maddî hırs ve zevklere başkalarını feda edercesine kapılmaktan kendimizi alıkoymalı; ardımızda iyi bir isim bırakmak için insanları sevmeli; onlara yardım eli uzatmalı, onlarla birlik olunmalıdır İnsanlığın maddî ve manevî kurtuluşu için hepimize düşen bir görev vardır Bunu unutmayalım"

"KENDİNİ BİLMEKLE BULUNUR HAKİKAT BU KONUYLA İLGİLİ BİR YORUM BİLE YAPMADINIZ VE GİRİŞTE 2DK İLE 2 SAAT İÇERİSİNDE CEVAP VERİLECEĞİ YAZIYORDU!!!